||अवधूत चिंतन श्री गुरुदत्त ||

उत्तम व परिपूर्ण प्रपंच करणे हा ही परमार्थ आहे सकल संतांनी प्रपंच नेटका करावा हेच सागितले आहे कारण नेटका प्रपंच ही परमार्थाची सुरवात आहे ...

संत म्हणतात की नाम घेतले की दुःख नाहीसे होते सुख साकार होते व नामाने भगवंत आपले हृदयी विराजमान होतो म्हणून आपण कायम नामातच असावे ...

संतांचे जवळ नाही हा शब्दच नसतो कारण ते कामधेनू असतात व म्हणूनच त्यांना काय मागायचे याचा आपण प्रत्येकाने विचार करणे गरजेचे असते दत्तदास

सदगुरूंचे सहज बोलणे हा आपल्या साठी उपदेश च असतो आणि म्हणूनच गुरू सानिध्यात आपण सर्व अंगांनी सावध असावे, दत्तदास

आर्ततेने फोडलेला भगवत नामाचा टाहो व सदगुरु यांना दिलेली हाक दोन्ही एकच होय आपली आर्तता पाहून सदगुरु त्वरित धावून येतात दत्तदास

संत चरित्रे ही वारंवार वाचायची असतात कारण प्रत्येक वाचनानंतर नवीन बोध मिळतो आपणास आणि एक नवीन दिशा मिळते जीवनास दत्तदास

संतांचे जवळ नाही हा शब्दच नसतो कारण ते कल्पवृक्ष असतात म्हणूनच सद्गुरू म्हणतात *संताचे ही द्वारी । कशाची न वाण ।* परंतु आपली योग्यता...

आपण भगवंताचे पूजन, चिंतन, सद्गुरूंनी दिलेली उपासना, नामस्मरण करायचे असते ते आपले भोग नाहीसे व्हावे म्हणून नव्हे तर आपले भोग भोगण्यासाठी...