||अवधूत चिंतन श्री गुरुदत्त ||

सद्यस्थितीत सहज, सरल, सर्वात सोपे,विनासायास भगवंताची सेवा करण्याचे साधन ,मार्ग म्हणजे नामस्मरण होय म्हणून त्याचा अंगीकार करावा दत्तदास

संत चरणांची धूळ आपल्या ललाटी लावावयास मिळणे हे आपले अहोभाग्य होय प्रत्यक्ष भगवंत देखील त्यासाठी प्रयत्नरत असतात दत्तदास

संत ,गुरुगृही, त्यांचे समोर आपल्या वागण्यात, बोलण्यात सहजता असावी , कुठल्याही गोष्टीचा दर्प नसावा कारण आपली सहजता पाहून ते ही आपणास सहज उपदेश करतात दत्तदास

संत, सदगुरू यांना अतितदृष्टी व दूरदृष्टी (मागील व पुढील समजणे, पाहू शकणे) असते त्यामुळे तिथे काहीच लपवून ठेवायचे नसते कारण आपण काही लपवितो आहे हे ही त्यांना सहज कळते दत्तदास

आपण ज्यावेळी संत, सद्गुरू यांचेकडे जातो त्यावेळी सर्वप्रथम मीपणा सोडायला हवा अन्यथा त्यात आपलीच हानी असते दत्तदास

उपासनेत , साधनेत वेळेला अनन्यसाधारण महत्व आहे शक्यतो आपल्या उपासनेची वेळ ही निश्चित असावी म्हणजे एखादेवेळी जरी वेळ चुकली, तरी भगवंत,सद्गुरू आपली आठवण काढतात की आज माझ्या भक्ताने अजून माझी उपासना का केली नाही म्हणून दत्तदास

उपासना ही यंत्रवत होता कामा नये , ती मनापासून घडली तर त्या उपासनेपासून आपणांस आनंद व समाधान लाभले पाहिजे म्हणजे आपली उपासना योग्य दिशेने सुरू आहे हे समजावे दत्तदास

केवळ सद्गुरूंचे हातपाय चेपून देणे, त्यांचे घराची झाडलोट करणे, लादी पुसणे म्हणजेच सेवा नाही तर त्यांना आवडणाऱ्या गोष्टींपैकी कोणतीही एखादी गोष्ट करणे म्हणजे सद्गुरू सेवा व पर्यायाने दत्तगुरूंचीच सेवा होय दत्तदास